Libu-libong taon nang pinapanood ng mga tao ang pagkurap ng mga alitaptap sa dilim. Matagal bago pa naimbento ang mga flashlight, bahagi na ng araw-araw na buhay ang mga kumikislap na kulisap na ito. Kapag umuupo ang mga pamilya sa labas tuwing mainit na gabi sa tag-init, sumasayaw ang mga alitaptap sa kanilang mga bakuran at bukid. Hindi nakapagtatakang gumawa ang mga tao ng mga awit, tula, at kwento tungkol sa kanila.
Tinutulungan tayo ng musika at mga kwento na maalala kung ano ang buhay noon. Sa maraming kultura, ang mga awit tungkol sa alitaptap ay inaaog sa mga bata bilang oyayi o itinuturo sa mga paaralan. Sinasabi sa atin ng mga kantang ito kung gaano kalapit noon ang mga tao sa kalikasan. Kapag nakikinig ka sa isang tradisyonal na kanta tungkol sa kumikislap na kulisap, nakikinig ka sa isang maliit na bahagi ng kasaysayan.
Sa Japan, madalas banggitin ng mga tradisyonal na awit at tula ang mga alitaptap, o hotaru. Ang isang sikat na kanta ng mga bata ay tungkol sa paghuli ng mga alitaptap sa tabi ng sapa. Noong unang panahon, ang makakita ng libu-libong kumikislap na kulisap sa tabi ng ilog ay karaniwang tanawin sa mga masuswerteng buwan. Hindi kailangan ng mga tao ang mga ilaw na de-kuryente para makita ang sa labas dahil ang mga kumikislap na kulisap at ang maliwanag na buwan ay sapat na kasama. Itinuturing ng mga kanta ang kulisap bilang isang mabait na kapitbahay sa halip na isang kakaibang nilalang.
Ang mga katutubong awit mula sa iba't ibang lugar ay madalas gumamit ng pagkurap ng alitaptap para pag-usapan ang paglipas ng panahon. Ang mga gabi sa tag-init ay hindi tumatagal magpakailanman. Ang mainit na panahon ay napapalitan ng mas malamig na hangin sa taglagas, at nawawala ang mga kislap hanggang sa susunod na taon. Dahil dito, ang mga kanta tungkol sa mga kumikislap na kulisap ay madalas nag-iiwan ng pakiramdam ng alaala at pangungulila. Ipinapaalala nila sa atin ang mga mainit na gabi kasama ang mga kaibigan at pamilya na namimiss natin pagdating ng taglamig.
Sa Pilipinas, tinutulungan ng mga pambayang siyentipikong mapa tulad ng Alitaptap ang mga tao na ibahagi kung saan sila nakakakita ng mga alitaptap ngayon, at sinusubaybayan ang mga kulisap na ito sa mga lugar tulad ng Taiwan, South Korea, Canada, and the United States. Kamakailan ay nag-log ang mga tagamasid ng mga nakita tulad ng Common Eastern Firefly sa mga lugar tulad ng North Carolina at New Jersey, at ang European Glow-worm sa ilang bahagi ng Europe. Kapag itinatala ng mga tao ang mga nakikitang ito, tinutulungan nila ang mga siyentipiko na maunawaan kung saan pa nakatira ang mga kulisap.
Pinag-uugnay tayo ng musika sa mga lugar kung saan tayo nakatira. Kapag binanggit ng isang kanta ang isang lokal na kulisap, tinuturuan nito ang mga bata na alagaan ang mga nilalang sa sarili nilang kapitbahayan. Kung pinag-uusapan sa kanta ang mga alitaptap sa isang tiyak na ilog, ipinapaalala nito sa lahat na kailangang manatiling malinis ang ilog para mabuhay ang mga kulisap. Pinapanatiling buhay ng malinis na tubig ang mga kuhol na kinakain ng mga uod ng alitaptap. Kung walang malusog na mga ilog at mamasa-masang lupa, maaaring mawala ang parehong mga kulisap at ang musika tungkol sa kanila.
Tinuturuan din tayo ng mga kwento at oyayi na maghinay-hinay. Ang panonood sa pagkurap ng alitaptap ay nangangailangan ng pasensya. Hindi mo maaaring madaliin ang kulisap. Kailangan mong tumayo nang tahimik sa dilim at maghintay para sa kislap. Madalas makuha ng mga katutubong awit ang tahimik na pakiramdam na iyon. Hinihiling nila sa nakikinig na huminto, huminga, at mapansin ang maliliit at magagandang bagay na nangyayari sa labas lamang ng pinto.
Ngayon, maririnig pa rin natin ang mga lumang kantang ito habang tinitingnan ang mga modernong mapa na sumusubaybayan sa populasyon ng alitaptap sa buong mundo. Manood man ang isang tao ng Winter Firefly sa Canada o ng glow-worm sa Europe, nananatiling matibay ang koneksyon sa pagitan ng mga tao at ng mga kumikislap na kulisap na ito. Sa pamamagitan ng pag-awit ng mga lumang kanta at pagbabahagi ng mga bagong nakita, sinisiguro nating nananatiling buhay ang liwanag sa ating mga alaala at sa ating mga kapitbahayan.