Kapag iniisip natin ang mga kumikislap na kulisap sa dilim, madalas nating makita sa ating isip ang isang mainit na gabi ng tag-init noong Hunyo o Hulyo. Pero hindi natatapos ang panahon ng mga alitaptap pagtapos ng tag-init. Sa iba't ibang panig ng mundo, iba't ibang buwan ang naglalabas sa mga ito sa labas. Kung panonoorin mo ang mapa ng Alitaptap sa buong taon, makikita mo kung paano lumilipat ang kislap mula sa isang bahagi ng mundo patungo sa iba.
Ang Paglipat sa Pagitan ng mga Hemipere
Nakahilig ang Daigdig sa tagaytay nito. Ang paghilig na ito ang lumilikha ng mga panahon na magkasalungat sa hilaga at timog na bahagi ng globo. Kapag lumalamig ang Hilagang Amerika at Europa para sa taglagas sa Setyembre, ang mga lugar tulad ng Brasil at Arhentina ay patungo na sa tagsibol.
Kung titingnan mo ang mga tala ng Alitaptap para sa huling bahagi ng Setyembre, makikita mo nang malinaw ang pagkakahating ito. Sa mga lugar tulad ng Ontario sa Canada, o North Carolina sa Estados Unidos, nakikita ng mga tagamasid ang Winter Firefly. Ang maliliit na kulisap na ito ay nananatiling aktibo kahit na lumalamig na ang hangin. Samantala, doon sa Timog Amerika, nagtatala ang mga tao ng mga uri tulad ng Aspisoma lineatum sa Ipatinga, Brasil, at Pyrogaster lunifer sa Seropédica. Ang mas mainit na panahon ng timog na tagsibol ay gumigising sa ibang-ibang grupo ng mga alitaptap.
Pagsunod sa Lokal na Panahon
Hindi tinitingnan ng mga alitaptap ang kalendaryo ng tao. Tumutugon sila sa init, halumigmig, at haba ng araw. Sa mga lugar na may malinaw na tag-ulan at tag-init, dumarami ang kilos ng mga alitaptap kapag dumating na ang mga ulan.
Sa Taiwan, kamakailan ay nagtala ang mga tagamasid ng mga uri tulad ng Lamprigera yunnana sa Lungsod ng Taichung at ang Rimmed Window Firefly sa Taipei. Sa Timog Korea, lumalabas din sa datos ng komunidad ang mga pagpapakita ng Pyrocoelia rufa. May sariling ritmo ang bawat rehiyon. Ang isang alitaptap sa Silangang Asya ay may ibang-ibang takbo ng taon kaysa sa isang naninirahan sa Trinidad at Tobago, kung saan nakikita ng Dixon's striped firefly ang kailangan nitong init sa tropiko.
Pagpaplano sa Paligid ng Kislap
Kung gusto mong planuhin ang iyong sariling paglalakad para magmasid, ang sikreto ay ang pag-alam kung ano ang nabubuhay sa iyong lokal na lugar. Hindi mo kailangang maglakbay sa ibayong-dagat para makakita ng kawili-wili. Kahit sa mga lugar kung saan malamig ang taglamig, nakakaligtas ang mga matatatag na uri.
Kunin ang mga tala mula sa mga lugar tulad ng Kincardine sa Ontario o Greater Madawaska. Nakikita ng mga tao ang mga adult na Winter Firefly matagal nang nawala ang ibang mga kulisap. Dahan-dahan silang naglalakad sa mga puno o nakapahinga sa nagyeyelong balat ng puno. Hindi sila nagpapakita ng maliwanag na kislap tulad ng kanilang mga pinsan sa tag-init, pero pinapatunayan nila na ang mga alitaptap ay bahagi ng kalikasan labindalawang buwan sa isang taon.
Ang Ipinapakita ng Agham ng Mamamayan
Kapag naglalagay ang mga tao ng lokasyon ng mga nakita nila sa isang ibinahaging mapa, tinutulungan nila ang mga siyentipiko na maunawaan ang mga pagbabagong ito sa panahon. Ang isang tuldok sa mapa sa Antwerp, Belgium, na nagpapakita ng isang European Glow-worm ay nagsasabi sa mga mananaliksik na aktibo ang lokal na populasyon sa gabing iyon. Kapag may nakitang Spring Treetop Flasher ang isang tao sa Atlanta, Georgia, nagdadagdag ito ng isa pang piraso sa palaisipan ng panahong panrehiyon.
Walang iisang tao ang makakapanood sa buong planeta nang sabay-sabay. Kaya naman mahalaga ang agham ng komunidad. Sa pamamagitan ng pagtatala ng iyong nakikita sa iyong bakuran o lokal na parke, tinutulungan mong imapa ang pandaigdigang ritmo ng pamilya ng alitaptap, ang Lampyridae. Makikita mo na habang ang isang hemisphere ay naghahanda para sa malamig na mga buwan, ang isa naman ay gumigising sa isang bagong panahon ng liwanag.