Ang Liwanag sa Labas ng Bintana
Pagdating ng gabi sa lungsod, libu-libong bumbilya ang bumubukas. Kumikinang ang mga ilaw sa daan, may ilaw sa mga pintuan, at kumikislap ang mga karatula sa bawat kanto. Para sa tao, nakatutulong itong makita ang dilim. Pero para sa mga hayop, binabago nito ang lahat. Naaapektuhan ng polusyong ito ang maraming nilalang sa kakaibang paraan. Kung paanong nalilinlang ng artipisyal na ilaw ang mga alitaptap na naghahanap ng kapareha sa Alitaptap, nalilito rin nito ang mga hayop na malayo sa mga parke.
Isipin ang isang maliit na pawikan na napipisa sa mabuhanging dalampasigan. Sa loob ng milyun-milyong taon, ginamit ng mga baby turtle ang natural na liwanag ng karagatan para gabayan sila patubig. Ngayon, inililigaw sila ng mga makinang na ilaw sa tabing-dagat. Sa halip na gumapang papuntang dagat, papunta sa kalsada ang nararating nila. Naliligaw sila sa tuyong buhangin, malayo sa tubig na kailangan nila. Sa buong mundo, ganyan din ang problema ng mga lumīlipad na ibon. Maraming ibon ang lumilipad tuwing gabi na ginagamit ang mga bituin at buwan bilang mapa. Nalilinlang sila ng matatangkad at makinang na gusali. Bumabangga sila sa mga bintana o umiikot sa mga tore hanggang sa manghina.
Ganito ring kalituhan ang nararanasan ng mga alitaptap gabi-gabi. Sa Alitaptap, minamapa ng mga citizen scientist ang mga alitaptap mula sa Toronto, Ontario, at New Taipei, Taiwan, hanggang sa Dieblich, Germany. Kahit saan pa man nakita ang European Glow-worm sa France o Winter Firefly sa Massachusetts, nahaharangan ito ng liwanag. Ang kislap ng alitaptap ay maliliit na senyales sa dilim para makahanap ng kapareha. Kapag may makinang na ilaw sa malapit, natatakpan nito ang mahinang kislap. Hindi makita ng lalaking alitaptap ang kislap dahil sa liwanag ng parking lot.
Dalawang Mundo sa Gabi
Ikumpara natin kung paano hinarap ng dalawang magkaibang hayop ang liwanag ng tao. Una, ang mga baby turtle sa madilim na baybayin. Pangalawa, ang European Glow-worm, isang malambot na salagubang na makikita sa Paucourt at Stirling. Pareho silang umaasa sa natural na liwanag para mabuhay. Pareho silang lumaki sa mundong madilim ang gabi.
Ito ang pareho sa kanila. May mga mata at sistema ang mga pawikan at salagubang para sumagot sa senyales ng liwanag. Kapag nakakita ng liwanag ang pawikan, sinasabi ng instinct nito na gumapang sa maliwanag. Pero ito ang pagkakaiba. Kailangang lumipat ng mga pawikan sa malayo, at inililigaw sila ng liwanag papunta sa tuyong lupa. Nananatili ang mga alitaptap sa kanilang damuhan o bakuran, pero hinaharangan ng liwanag ang kanilang komunikasyon. Nahihila ang pawikan palayo, habang nananahimik ang alitaptap dahil hindi na makita ang kanilang kislap.
Bakit Magkatulad ang Solusyon
Dahil pareho ang problema, pareho rin ang solusyon. Gusto man nating tulungan ang mga pawikan na makarating sa dagat o ang mga alitaptap na kumislap sa dilim, ang sagot ay ayusin ang ating mga ilaw sa labas. Tinatawag ito ng mga siyentipiko na pagprotekta sa madilim na kalangitan. Hindi ibig sabihin nito ay uupo tayo sa dilim. Ang ibig sabihin nito ay mas maingat na paggamit ng mga ilaw.
Madaling masolusyunan ng mga tao ang polusyong ito sa ilang hakbang. Una, patayin ang mga ilaw sa pintuan kapag walang gumagamit. Pangalawa, itapat pababa ang mga ilaw sa labas sa halip na itaas sa langit. Pangalangat, gumamit ng maiinit na kulay ng bumbilya sa halip na matitingkad na asul o puting ilaw. Ang mga simpleng pagbabagong ito ay nag-iiwan ng sapat na dilim para sa mga hayop.
Ano ang Ibig Sabihin Nito para sa mga Alitaptap
Kapag pinatay natin ang sobrang ilaw sa labas, ibinabalik natin ang tahanan sa mga hayop sa gabi. Sa Alitaptap, ang bawat tuldok sa mapa ay nagpapakita ng alitaptap na lumalaban sa maliwanag na mundo. Mula sa Winter Firefly sa Massachusetts hanggang sa salagubang sa Armenia, kailangan ng mga insektong ito ang mga madilim na sulok para mabuhay. Sa pagprotekta sa madilim na gabi, pinapanatili nating ligtas ang mundo para sa mga pawikan, ibon, at alitaptap.