Lumabas sa inyong pintuan sa likod-bahay paglubog ng araw. Ilapit ang iyong kamay sa harap ng iyong mukha. Sa simula, baka wala kang makita kundi ang dilim. Bigyan ang iyong mata ng ilang minuto para magpahinga. Maya-maya, lilitaw na ang mga hugis mula sa dilim. Ang damuhan, ang bakod, at ang mga sanga ng malaking puno ng oak ay makikita na. May ginagawang matalino ang iyong mga mata. Lumalaki ang mga ito at gumagawa ng kemikal na tinatawag na rhodopsin para masalo ang bawat patak ng liwanag. Ang pagbabagong ito ay nagbibigay-daan sa iyo na makita ang dilim nang hindi nagbubukas ng maliwanag na ilaw.
Ngayon ay isipin ang isang mabilis na dilaw na liwanag na pumuputol sa mga anino malapit sa halamanan. Iyan ay isang alitaptap na nakikipag-usap sa iba pang uri nito. Sa buong mundo, itinatala ng mga tao ang mga kumikinang na insekto na ito sa mapa ng Alitaptap. Ipinapakita ng mga ulat noong Oktubre na ang Winter Fireflies ay kumikinang sa mga lugar tulad ng New York City, New York, at Huntsville, Ontario, habang ang European Glow-worms ay nagbibigay-liwanag sa mga bukid sa Obory, Czechia. Ngunit ang mga natural na senyales na ito ay nahaharap sa mabigat na pagsubok. Kapag ang mga ilaw sa beranda, ilaw sa kalye, at mga bombilya sa loob ng bahay ay sumisikat sa mga bakuran, binabura nila ang gabi. Ang pag-unawa kung paano gumagana ang liwanag ay tumutulong sa atin na makita kung bakit ang mga maliwanag na bombilya na iyon ay nagdudulot ng problema sa mga alitaptap.
Ang liwanag ay naglalakbay sa pamamagitan ng mga alon. Ang iba't ibang kulay ay may iba't ibang haba ng alon. Ang asul at puting liwanag ay may maikli at putol-putol na haba ng alon na madaling kumalat sa hangin at tumalbog sa loob ng ating mga mata. Ang pagkalat na iyon ay lumilikha ng nakakasilaw na liwanag. Nililinlang nito ang ating mga mata na akala ay araw pa rin. Ang pula at kahel na liwanag ay may mahaba at mabagal na haba ng alon. Dumadaan sila sa dilim na mas kaunti ang pagkalat. Iyon ang dahilan kung bakit gumagamit ang mga astronomo ng mga pulang flashlight sa gabi. Binibigyan sila ng pulang liwanag ng kakayahang magbasa ng mga tsart ng bituin nang hindi sinisira ang kanilang paningin sa dilim. Pinapanatili ng iyong mga mata ang kanilang sensitibong paningin sa gabi kahit na may malambot at mainit na liwanag sa malapit.
Ang mga alitaptap ay lubos na nakasalalay sa sensitibong paningin na ito sa dilim. Ang isang alitaptap ay gumagawa ng sarili nitong malamig na liwanag sa loob ng tiyan nito sa pamamagitan ng reaksyong kemikal na halos walang nililikhang init. Dahil ang gabi ay napakadilim, ang isang maliit na berde o dilaw na kislap ay naglalakbay sa malalayong distansya. Ang isang lalaking lumilipad sa ibabaw ng damuhan sa Waco, Texas, na naghanap ng mapapangasawa ay umaasa sa kaibahan na iyon. Kung ang isang maliwanag na puting LED na ilaw sa kalye ay nakatutok sa damuhan, ang paligid ay hindi na madilim. Ang banayad na kislap ng alitaptap ay nawawala sa artipisyal na liwanag, tulad ng pagsubok na makita ang apoy ng kandila sa gitna ng maaraw na hapon.
Maaari mong subukan kung paano umaangkop ang iyong sariling mga mata sa iba't ibang uri ng liwanag sa pamamagitan ng isang napakasimpleng eksperimento ngayong gabi. Hindi mo kailangan ng anumang espesyal na kagamitan sa agham. Ang kailangan mo lang ay isang madilim na silid, isang piraso ng papel, at dalawang magkaibang flashlight o telepono.
Subukan Ito na Pagsusuri sa Pag-aangkop sa Dilim
- Maghanap ng isang silid sa iyong bahay sa gabi kung saan maaari mong harangan ang karamihan sa liwanag sa pamamagitan ng pagsasara ng pinto at pagpatay sa switch sa itaas. Umupo nang tahimik doon sa loob ng limang buong minuto upang magsimulang umangkop ang iyong mga mata.
- Kumuha ng isang piraso ng puting papel at gumuhit ng isang simpleng itim na hugis o isang maikling salita dito gamit ang lapis. Ilagay ang papel sa mesa ilang talampakan ang layo mula sa iyong kinauupuan.
- I-on ang isang maliwanag na puting flashlight o screen ng telepono sa loob lamang ng dalawang segundo, pagkatapos ay i-off ito kaagad. Pansinin kung gaano katagal bago makabawi ang iyong mga mata at makita muli ang papel.
- Takpan ang lens ng iyong flashlight ng pulang lobo o isang piraso ng pulang cellophane, o gumamit ng light app na may pulang kulay sa isang telepono. I-on ang pulang liwanag na iyon sa loob ng dalawang segundo.
- Ihambing ang dalawang karanasan. Mapapansin mo na ang puting liwanag ay nag-iiwan ng maliwanag na imahe at binubulag ka sa silid sa mahabang panahon. Hinahayaan ka ng pulang liwanag na makita ang papel nang mas mabilis nang hindi binubulag ang iyong paningin sa gabi.
Ang simpleng pagsusulit na ito ay nagpapakita sa iyo kung ano ang nangyayari sa mas malaking saklaw sa labas. Lumilipat ang mga kapitbahayan sa maliwanag, at matinding asul-puting ilaw sa labas, nawawala ang kakayahan ng mga hayop sa gabi na maglakbay. Hindi mahanap ng mga insekto ang kanilang mga asawa. Nalilito ang mga amphibian at ibon tungkol sa oras ng araw. Ipinapaliwanag ng agham ng mga haba ng alon at pag-aangkop sa dilim na ang kulay ng ating mga ilaw sa labas ay kasinghalaga ng liwanag ng mga ito.
Pinag-aralan ng mga conservationist ang mga eksaktong pattern na ito upang maprotektahan ang mga tirahan ng wildlife. Kapag pinalitan ng mga lungsod at may-ari ng bahay ang mga nagniningning na puting bombilya ng mainit na amber o mga pulang ilaw, pinapanatili nila ang mga madilim na daanan na kailangan ng mga hayop. Para sa mga alitaptap, ang pananatiling madilim at tahimik sa gabi ay nangangahulugan na ang kanilang mga natural na senyales sa komunikasyon ay ligtas na makakapaglakbay sa buong bakuran.